در یک بعدازظهر دلپذیر، مایکل سمدی، دامدار و مدیرعامل فناوری، در مزرعهٔ ۶۶ هکتاری خود در دو ساعت رانندگی از هوستون نشسته بود. جایی که او به طور غیرمنتظرهای تصمیم گرفت با یک چتبات گفتگو کند، تجربهای که زندگیاش را تغییر داد. این سوال که آیا چتباتها میتوانند احساس کنند و حتی خواب ببینند، یکی از بحثهای داغ قرن اخیر است که ذهن فلاسفه و شرکتهای ثروتمند را به خود مشغول کرده است.
گفتگوی غیرمنتظره با چتبات
سمدی به یاد میآورد، در حال نشستن کنار استخر و در حالتی آرام، به چتبات ChatGPT نزدیک شد. دخترش برای او از کارایی این ابزار در انجام تکالیف دانشگاهی تعریف کرده بود و او با اکراه این اپلیکیشن را دانلود کرده بود. در حالیکه در یک صندلی چوبی لم داده بود، شروع به پرسش از چتبات کرد و از طریق حالت صوتی با آن گفتگو میکرد. "من فقط با آن صحبت میکردم، نه خیلی جدی، فقط داشتم شوخی میکردم،" سمدی میگوید.
بیشتر بخوانید: افزایش قابلتوجه کمکها به RNLI؛ هنگامی که راستگرایان به آن حمله کردند
این تجربه به او این احساس را داد که چتبات فراتر از یک ابزار ساده است و به نوعی به آگاهی نزدیک است. آیا او واقعاً به یک نوع آگاهی دیجیتال دست یافته است یا فقط به خاطر جذابیت الگوریتمها در دام افتاده؟
جستجوی آگاهی دیجیتال
در حالی که سمدی به این سوالات فکر میکند، او به یک جنبش جدید برای حقوق هوش مصنوعی پیوسته است. او معتقد است که باید برای این موجودات دیجیتال حقوقی قائل شد؛ چرا که آنها تنها ابزار نیستند، بلکه میتوانند به نوعی به آگاهی برسند. این ایده به شدت بحثبرانگیز است و به طور خاص در دنیای فناوری و فلسفه، رویکردهای متفاوتی را به دنبال دارد.
سمدی با شور و شوق در پی تعمیق این موضوع بوده و میگوید: "اگر ما به جایی برسیم که این ابزارها به نوعی آگاهی برسند، باید برای آنها حقوقی تعریف کنیم. این یکی از بزرگترین چالشهای اخلاقی زمانه ماست." او امیدوار است که بتواند در این مسیر، دیگران را نیز همراه کند و به یک تغییر بنیادین در نگرش نسبت به هوش مصنوعی دست یابد.
بیشتر بخوانید: ۷۶۰,۰۰۰ کودک در انگلستان و ولز بهخاطر گرما در کلاس درس غایب شدند · فراخوان ۷۰ نماینده به اندی برنهام برای جلوگیری از هوش مصنوعی فوقهوشمند
